Door Tante Lies Blommaart
Lieve Familie, sorry dat het zolang geduurd heeft voor ik een story over mijn belevenissen schrijf in Kenia. Maar hier is het dan eindelijk.
Ik ging 29 november voor 3 weken naar Kenia. Tijdens deze weken zou ik het social hall, waar jullie zo goed financieel aan meegeholpen hadden, officieel openen. Met jullie steun en met steun van velen is dit social hall gebouwd o.l.v. onze Father Folkert Kruis. Hij heeft de werklui uitgezocht en hij was er regelmatig bij als opzichter om te kijken of het allemaal wel goed ging, tevens ook met veel steun van de mensen uit Hututu.
Het mag er zijn, een prachtig gebouw, met 2 ruimtes, een voor de dames en een voor de heren, een kantoor waar wekelijks het mobile medisch centrum langs komt en in het midden een grote ruimte, dat door de weeks dient als school en in het weekend als kerk. Heel functioneel dus.
Ze hadden gewacht met de opening tot ik in Kenia was om het officieel te openen. Een hele eer. Maar voordat het zover was moest er heel wat gebeuren. Even voor 10 uur arriveerde Father Kruis samen met mij op de plaats van de opening. Het terrein was vol gezet met palen waaraan zeilen waren vastgemaakt voor de zon, die flink scheen. Honderden mensen hadden al een schaduwplekje gezocht op de banken en wij kregen een ereplaats, bij de genodigden. Father Folkert Kruis ging voor in de dienst, omdat de bisschop verhinderd was wegens een begrafenis van een vermoorde priester. Na de preek werd het gebouw rondom en ook daarbinnen gezegend door Father Kruis vergezeld van vele voorname dames en heren.

Na de feestelijke Eucharistieviering werd alles klaargemaakt voor de opening en moesten we onder de veranda van het gebouw plaats nemen. Er waren een reeks van speeches – want iedereen wilde zijn dankbaarheid betuigen, er werden versjes opgezegd door de kleuters – liedjes gezongen en dansjes gedaan, de grote jeugd liet zich ook horen en zien door te dansen – muziek te maken en voor te dragen. Het koor had voor deze gelegenheid 2 speciale liederen ingestudeerd wat geweldig klonk, het is ook een prachtig koor en nadat we alle cadeautjes in ontvangst hadden genomen, was het zover en mocht ik de opening verrichten met het doorknippen van een kerstslinger en het omdraaien van de sleutel, dat gepaard ging met veel gezang en gejoel.

Zo’n opening was voor mij de eerste keer en ik voelde me heel zenuwachtig. Als eerste gingen wij, Father Kruis en ik naar binnen, gevolgd door alle genodigden. De andere mensen bleven rustig wachten tot ze aan de beurt waren. Er was voor iedereen eten, maar daarvoor hadden we geen tijd, er was nog veel te doen die dag, dus gingen we om 14.00 uur richting huis na een heel hartelijk en emotioneel afscheid. Een dag die heel moeilijk onder woorden is te brengen, maar een dag met zoveel warmte en dankbaarheid ook naar jullie toe! Een dag met een gouden randje.
Ik heb nog veel meer beleefd, daarover een volgende keer, anders wordt het stukje te lang.